FAQ - Pompy ciepła

Monoblokowa pompa ciepła to urządzenie, które wykorzystuje energię zawartą w powietrzu zewnętrznym do ogrzewania budynku oraz przygotowania ciepłej wody użytkowej. W konstrukcji typu monoblok wszystkie elementy układu chłodniczego znajdują się w jednej, fabrycznie zamkniętej obudowie. Przekazywanie energii z powietrza zewnętrznego do instalacji grzewczej odbywa się za pośrednictwem dwóch obiegów:

1) W obiegu czynnika chłodniczego ciepło pobrane z powietrza zewnętrznego zostaje przekazane do obiegu czynnika grzewczego – najczęściej wody.

2) W obiegu instalacji grzewczej ogrzana woda transportuje ciepło do instalacji w budynku, na przykład do ogrzewania podłogowego, grzejników lub zasobnika ciepłej wody użytkowej.

Dzięki konstrukcji monoblokowej do budynku nie są prowadzone przewody z czynnikiem chłodniczym. Jednostka zewnętrzna jest połączona z instalacją za pomocą przewodów hydraulicznych.

Pompy ciepła monoblok i split działają na podobnej zasadzie, jednak różnią się budową oraz sposobem wykonania instalacji. Najważniejszą różnicą jest sposób transportu ciepła do instalacji wewnątrz budynku. 

W przypadku pomp ciepła typu monoblok transport ciepła odbywa się przy pomocy medium takiego jak woda czy roztwór glikolu. Takie rozwiązanie nie wymaga ingerowania w układ chłodniczy podczas montażu pompy, ponieważ układ jest kompletny i sprawdzony przez producenta. Dzięki temu instalator nie musi posiadać specjalnych uprawnień, aby dokonać instalacji takiej pompy ciepła. Należy jednak zadbać o odpowiednie zabezpieczenie instalacji wodnej przed zamarznięciem, szczególnie w przypadku dłuższej przerwy w dostawie energii elektrycznej.

Przy pompach ciepła typu split transport ciepła odbywa się poprzez czynnik chłodniczy, który transportuje ciepło między jednostką zewnętrzną, a wewnętrzną. Montaż pompy typu split wymaga prawidłowego wykonania i sprawdzenia połączeń chłodniczych przez instalatora posiadającego odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia. Taka instalacja jest odporna na mróz, ale ew. wycieki powodują konieczność kosztownej wizyty serwisanta z odpowiednimi uprawnieniami.

Pompa ciepła typu monoblok to rozwiązanie, w którym wszystkie elementy układu chłodniczego znajdują się w jednej, fabrycznie zamkniętej jednostce montowanej na zewnątrz budynku. Taka konstrukcja upraszcza wykonanie instalacji, ponieważ podczas standardowego montażu nie ma potrzeby łączenia przewodów chłodniczych ani ingerowania w układ czynnika chłodniczego. Urządzenie jest dostarczane jako kompletny układ, napełniony i sprawdzony przez producenta. Brak wykonywanych na miejscu połączeń chłodniczych ogranicza także ryzyko błędów montażowych związanych z tym obszarem instalacji, a sam montaż nie wymaga specjalnych uprawnień do pracy z czynnikami chłodniczymi.
Pompy ciepła monoblok mogą być wykorzystywane zarówno do ogrzewania budynku, jak i przygotowania ciepłej wody użytkowej, a w zależności od modelu i konfiguracji instalacji również do chłodzenia pomieszczeń. Współpracują między innymi z ogrzewaniem podłogowym, grzejnikami niskotemperaturowymi oraz odpowiednio dobranymi modułami hydraulicznymi.
Tak. Pompa ciepła typu monoblok może służyć zarówno do ogrzewania budynku, jak i przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Urządzenie pobiera ciepło z powietrza zewnętrznego, a następnie przekazuje ją do instalacji grzewczej. Może współpracować między innymi z ogrzewaniem podłogowym czy grzejnikami niskotemperaturowymi. 
Do przygotowania ciepłej wody pompa ciepła współpracuje najczęściej z odpowiednio dobranym zasobnikiem. Gdy temperatura wody w zasobniku spadnie poniżej ustawionej wartości, system automatycznie kieruje energię na jej podgrzanie. Po osiągnięciu wymaganej temperatury urządzenie wraca do ogrzewania pomieszczeń. Cały proces odbywa się automatycznie, zgodnie z ustawieniami sterownika.
Moc pompy ciepła, pojemność zasobnika oraz konfiguracja instalacji powinny być dopasowane do zapotrzebowania budynku i liczby domowników. Prawidłowy dobór systemu warto powierzyć wykwalifikowanemu instalatorowi. Dzięki temu pompa będzie mogła zapewnić odpowiedni komfort cieplny oraz dostęp do ciepłej wody przez cały rok.

Tak, pompa ciepła może również chłodzić pomieszczenia, jeśli dany model jest wyposażony w funkcję chłodzenia, a instalacja została odpowiednio zaprojektowana i wykonana. W tym trybie urządzenie odbiera ciepło z wnętrza budynku i przekazuje je na zewnątrz, obniżając temperaturę w pomieszczeniach. Pompa ciepła może współpracować między innymi z odpowiednio przystosowaną instalacją płaszczyznową (ogrzewaniem ściennym) lub klimakonwektorami.

Warto pamiętać że nie każda instalacja grzewcza nadaje się do chłodzenia, z tego właśnie powodu możliwość chłodzenia przy pomocy pompy ciepła oraz sposób jego realizacji należy skonsultować z wykwalifikowanym instalatorem. Prawidłowo dobrany i skonfigurowany system może zapewnić komfort cieplny zarówno zimą, jak i latem.

Pompy ciepła mogą ogrzewać zarówno nowe, energooszczędne domy, jak i budynki modernizowane oraz mniejsze obiekty usługowe. Kluczowe znaczenie ma prawidłowy dobór mocy urządzenia do zapotrzebowania budynku na ciepło.
Najlepiej współpracują z instalacjami niskotemperaturowymi, takimi jak ogrzewanie podłogowe, ścienne, klimakonwektory oraz odpowiednio dobrane grzejniki. Mogą również pracować z istniejącą instalacją grzejnikową, jeśli jej parametry są odpowiednie dla danego modelu pompy.
Przed montażem w budynku modernizowanym warto ocenić izolację, zapotrzebowanie na ciepło, stan instalacji grzewczej, wymaganą temperaturę zasilania oraz możliwość odprowadzania skroplin. W przypadku dużych strat ciepła zalecana jest termomodernizacja, która poprawia efektywność pracy pompy i obniża koszty ogrzewania.
W niektórych obiektach dobrym rozwiązaniem może być system hybrydowy, w którym pompa ciepła współpracuje z dodatkowym źródłem ciepła, np. kotłem EXTRA POWER. O możliwości zastosowania pompy decydują przede wszystkim parametry energetyczne budynku, a nie jego wiek. Dobór urządzenia powinien zostać wykonany przez wykwalifikowanego projektanta lub instalatora.
Prawidłowy dobór mocy pompy ciepła ma kluczowe znaczenie dla komfortu, efektywności i kosztów ogrzewania. Zarówno zbyt duża, jak i zbyt mała moc urządzenia może negatywnie wpływać na pracę systemu.
Przewymiarowana pompa może często się włączać i wyłączać (taktować), co obniża efektywność i przyspiesza zużycie podzespołów. Z kolei pompa o zbyt małej mocy może nie zapewniać odpowiedniej temperatury podczas silnych mrozów i częściej korzystać z dodatkowego źródła ciepła.
Mocy pompy nie należy dobierać na podstawie samej powierzchni budynku ani z nadmiernym zapasem. Podstawą powinny być obliczenia zapotrzebowania na ciepło uwzględniające parametry budynku, lokalny klimat oraz charakterystykę instalacji grzewczej. Dobór urządzenia warto powierzyć wykwalifikowanemu projektantowi lub instalatorowi.

Tak, pompa ciepła może współpracować z grzejnikami, zarówno w nowych, jak i modernizowanych budynkach. Warunkiem jest odpowiedni dobór urządzenia oraz instalacji grzewczej.

Pompy ciepła najefektywniej pracują z instalacjami niskotemperaturowymi, takimi jak ogrzewanie podłogowe, klimakonwektory lub odpowiednio dobrane grzejniki. Mogą także współpracować z istniejącymi grzejnikami, jeśli zapewniają komfort cieplny przy temperaturze zasilania osiąganej przez pompę.

Przed montażem warto sprawdzić stan instalacji, wielkość grzejników, zapotrzebowanie budynku na ciepło oraz wymaganą temperaturę zasilania. W niektórych przypadkach konieczna może być modernizacja instalacji lub termomodernizacja budynku.

Bufor ciepła to dobrze zaizolowany zbiornik magazynujący energię cieplną. Zapewnia odpowiednią ilość wody w instalacji, może pełnić funkcję sprzęgła hydraulicznego i wspiera stabilną pracę pompy ciepła.
Dzięki zgromadzonej energii ogranicza częste włączanie i wyłączanie sprężarki, co poprawia efektywność systemu, zmniejsza zużycie energii i wydłuża żywotność urządzenia. Bufor jest również ważnym źródłem energii podczas procesu odszraniania parownika.
Pojemność bufora powinna być dobrana do mocy pompy ciepła i parametrów instalacji. Wstępnie dla pomp inwerterowych przyjmuje się minimum 10 litrów pojemności na 1 kW mocy, jednak ostateczny dobór powinien wykonać wykwalifikowany instalator.
Brak bufora może prowadzić do częstszego taktowania pompy, spadku efektywności oraz mniej komfortowej pracy instalacji podczas odszraniania. Dlatego w wielu systemach stanowi on ważny element zapewniający prawidłową i stabilną pracę całego układu.
Parametry COP i SCOP określają efektywność pompy ciepła, czyli ilość energii cieplnej uzyskiwanej z 1 kWh energii elektrycznej.
COP pokazuje sprawność urządzenia w konkretnych warunkach pracy. Przykładowo COP równy 4 oznacza, że pompa dostarcza około 4 kWh ciepła z 1 kWh pobranej energii elektrycznej. Wartość ta zmienia się wraz z warunkami pracy, takimi jak temperatura zewnętrzna czy temperatura zasilania instalacji.
SCOP określa średnią efektywność pompy ciepła w całym sezonie grzewczym, uwzględniając zmienne warunki pogodowe. Dzięki temu lepiej odzwierciedla rzeczywistą efektywność urządzenia i umożliwia porównywanie różnych modeli pomp ciepła.
Przy wyborze pompy warto zwracać uwagę na oba parametry, jednak to SCOP lepiej wskazuje przewidywaną efektywność i koszty eksploatacji w dłuższym okresie. Im wyższe wartości COP i SCOP, tym efektywniej pompa wykorzystuje energię elektryczną.
Klasa energetyczna informuje, jak efektywnie pompa ciepła wykorzystuje energię elektryczną do ogrzewania budynku. Im wyższa klasa, na przykład A+++, tym wyższa efektywność urządzenia w określonych warunkach pracy.
 
Podczas odczytywania etykiety zwróć uwagę na:
– temperaturę zasilania 35°C, odnoszącą się głównie do ogrzewania podłogowego,
– temperaturę zasilania 55°C, typową dla instalacji grzejnikowych,
– wartość SCOP, która określa średnią efektywność w całym sezonie grzewczym,
– poziom mocy akustycznej, informujący o ilości hałasu emitowanego przez urządzenie.
 
Porównuj klasy energetyczne określone dla tej samej temperatury zasilania. Pamiętaj również, że wysoka klasa energetyczna nie gwarantuje konkretnych rachunków. Na zużycie prądu wpływają m.in. izolacja budynku, rodzaj instalacji, prawidłowy dobór mocy pompy, ustawienia temperatury oraz sposób użytkowania systemu.
Montaż pompy ciepła typu monoblok najlepiej powierzyć wykwalifikowanemu instalatorowi z doświadczeniem w instalacjach grzewczych i hydraulicznych. Podłączenie elektryczne powinien wykonać elektryk posiadający odpowiednie kwalifikacje.
 
W monobloku układ chłodniczy jest fabrycznie zamknięty, dlatego standardowy montaż zazwyczaj nie wymaga ingerencji w czynnik chłodniczy, a instalator nie wymaga specjalnych uprawnień.
 
Czy można wykonać montaż samodzielnie?
Samodzielnie można przygotować miejsce i stabilne podłoże pod urządzenie. Nie zaleca się jednak wykonywania całej instalacji bez odpowiedniej wiedzy i doświadczenia. Błędy mogą prowadzić do zamarznięcia przewodów, nieprawidłowej pracy urządzenia, a nawet utraty gwarancji.
 
Montaż i pierwsze uruchomienie należy wykonać zgodnie z instrukcją urządzenia oraz warunkami gwarancji.
Do standardowego montażu pompy ciepła typu monoblok zazwyczaj nie są wymagane uprawnienia F-gazowe. Układ chłodniczy jest fabrycznie zamknięty, dlatego podczas instalacji nie wykonuje się połączeń przewodów z czynnikiem chłodniczym.
Uprawnienia F-gazowe są potrzebne, jeśli prace wymagają ingerencji w układ chłodniczy, na przykład jego otwarcia, naprawy, napełnienia lub odzysku czynnika. Montaż monobloku obejmuje jednak wykonanie instalacji hydraulicznej i elektrycznej. Dlatego powinien go przeprowadzić wykwalifikowany instalator, a podłączenie elektryczne osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje.
Ważne: montaż i pierwsze uruchomienie należy wykonać zgodnie z instrukcją urządzenia oraz warunkami gwarancji. Nieprawidłowa instalacja może spowodować awarię, zamarznięcie przewodów lub utratę gwarancji.
Pompę ciepła na czynnik R290 powinien zamontować wykwalifikowany instalator, przeszkolony w zakresie urządzeń wykorzystujących czynniki palne.
Do standardowego montażu monobloku na R290 nie są potrzebne uprawnienia F-gazowe, ponieważ R290, czyli propan, nie jest gazem fluorowanym, a układ chłodniczy pozostaje fabrycznie zamknięty. Podłączenie elektryczne powinna wykonać osoba z odpowiednimi kwalifikacjami. Podczas montażu należy przestrzegać wymaganych odległości od okien, drzwi i potencjalnych źródeł zapłonu oraz nie ingerować w układ chłodniczy urządzenia.

Woda lepiej transportuje ciepło i zapewnia niższe opory przepływu, dlatego jest najczęściej stosowana w instalacjach znajdujących się wewnątrz ogrzewanego budynku. Roztwór glikolu warto rozważyć w instalacji z pompą monoblokową, gdy przewody z wodą przebiegają na zewnątrz i mogą zamarznąć podczas awarii lub przerwy w dostawie prądu. Rodzaj płynu i jego stężenie powinien dobrać instalator zgodnie z dokumentacją pompy ciepła. Nie należy stosować przypadkowych płynów niezamarzających ani zbyt wysokiego stężenia glikolu.

Montaż filtra magnetycznego jest zalecany, ponieważ pomaga chronić instalację oraz podzespoły pompy ciepła przed rdzą, opiłkami metalu, magnetytem i innymi zanieczyszczeniami krążącymi w obiegu. Filtr najczęściej montuje się na przewodzie powrotnym, przed pompą ciepła. Powinien być odpowiednio dobrany do średnicy instalacji i wymaganego przepływu, aby nie powodował nadmiernych oporów. Przed pierwszym uruchomieniem instalację należy dokładnie przepłukać, szczególnie jeśli pompa ciepła jest podłączana do starszego systemu grzewczego. Filtr trzeba również regularnie kontrolować i czyścić. Szczegółowe wymagania dotyczące rodzaju oraz miejsca montażu filtra należy sprawdzić w dokumentacji urządzenia.

Moduły hydrauliczne T-BOX/T-BLOCK dedykowane do pomp ciepła Termet są wyposażone fabrycznie w filtr magnetyczny.

W pompie ciepła typu monoblok część instalacji wodnej znajduje się na zewnątrz budynku. Podczas mrozu, awarii urządzenia lub przerwy w dostawie prądu woda może zamarznąć i uszkodzić wymiennik, przewody oraz zawory. Może to spowodować:

  • rozszczelnienie instalacji,
  • kosztowną awarię urządzenia,
  • przerwę w ogrzewaniu budynku,
  • utratę gwarancji.

Instalację można zabezpieczyć między innymi roztworem glikolu, zaworami przeciwzamrożeniowymi lub awaryjnym podtrzymaniem pracy pompy obiegowej. Odpowiednie rozwiązanie powinien dobrać instalator zgodnie z konstrukcją instalacji i wymaganiami urządzenia. Prawidłowe zabezpieczenie chroni pompę ciepła przed poważnym uszkodzeniem, szczególnie podczas mrozu i dłuższej przerwy w zasilaniu.

 
Podczas braku prądu pompa ciepła przestaje ogrzewać budynek i przygotowywać ciepłą wodę. Nie działa również pompa obiegowa, dlatego czynnik grzewczy przestaje krążyć w instalacji. Zimą szczególnej ochrony wymaga pompa typu monoblok. Jeśli woda znajdująca się w zewnętrznej części instalacji zamarznie, może uszkodzić wymiennik, przewody, zawory i połączenia. Skutkiem może być rozszczelnienie instalacji, kosztowna naprawa oraz dłuższa przerwa w ogrzewaniu.
Instalację należy wcześniej zabezpieczyć, na przykład glikolem, zaworami przeciwzamrożeniowymi lub odpowiednim zasilaniem awaryjnym. Rozwiązanie powinien dobrać instalator. Po długiej przerwie w zasilaniu nie należy uruchamiać pompy, jeśli instalacja mogła zamarznąć. Najpierw powinien ją sprawdzić instalator lub serwisant.
Niewielkie obniżenie temperatury może ograniczyć zużycie energii, jednak w przypadku pompy ciepła różnica nie powinna być zbyt duża. Urządzenie pracuje najefektywniej, gdy utrzymuje stabilną temperaturę i nie musi intensywnie dogrzewać wychłodzonego budynku. Najlepiej:
 
– obniżać temperaturę nocą o około 1–2°C,
– korzystać z harmonogramu lub trybu nocnego,
– unikać całkowitego wyłączania ogrzewania,
– przy ogrzewaniu podłogowym utrzymywać możliwie stałą temperaturę.
 
Duże obniżenie temperatury może spowodować, że rano pompa będzie pracowała z większą mocą lub uruchomi dodatkowe źródło ciepła. Zwykle korzystniejsze jest niewielkie obniżenie ustawień niż nadmierne wychładzanie i ponowne dogrzewanie domu.

Tak, pompa ciepła może współpracować zarówno z instalacją fotowoltaiczną, jak i panelami hybrydowymi PVT. Fotowoltaika produkuje energię elektryczną, którą pompa może wykorzystać do ogrzewania budynku i przygotowania ciepłej wody. Funkcja Smart Grid pozwala uruchamiać pompę w czasie nadwyżek energii, na przykład w celu podgrzania zasobnika lub bufora. Panele PVT wytwarzają jednocześnie energię elektryczną i ciepło. Prąd może zasilać pompę ciepła, natomiast energia cieplna może wspomagać przygotowanie ciepłej wody lub pracę odpowiednio zaprojektowanej instalacji. Aby system działał efektywnie, konieczne są właściwy dobór urządzeń, odpowiednia automatyka oraz prawidłowo przygotowany schemat hydrauliczny i elektryczny.

Tak, pompę ciepła należy regularnie serwisować, najczęściej raz w roku, najlepiej przed rozpoczęciem sezonu grzewczego. Dokładny termin zależy od dokumentacji urządzenia i warunków gwarancji.

 

Podczas przeglądu specjalista kontroluje między innymi:

  • parametry pracy urządzenia,
  • szczelność i ciśnienie instalacji,
  • przepływ czynnika grzewczego,
  • stan filtrów, wymiennika i pompy obiegowej,
  • czujniki, automatykę oraz zabezpieczenia,
  • połączenia hydrauliczne i elektryczne.

 

Regularne przeglądy pomagają utrzymać wysoką sprawność pompy, wcześniej wykryć nieprawidłowości i ograniczyć ryzyko kosztownej awarii. Mogą być również wymagane do zachowania lub przedłużenia gwarancji. Przegląd powinien wykonać autoryzowany serwisant. 

Tak, zastosowanie modułu hydraulicznego T-BOX lub T-BLOCK znacznie upraszcza i skraca montaż pompy ciepła. Najważniejsze komponenty instalacji są fabrycznie dobrane, zamontowane w jednej obudowie i przygotowane do współpracy z pompą. Ogranicza to liczbę połączeń wykonywanych na miejscu oraz ryzyko błędów montażowych. T-BOX obsługuje instalację centralnego ogrzewania i może zawierać między innymi pompę obiegową, zawór trójdrogowy, filtr magnetyczny, naczynie wzbiorcze, manometr oraz opcjonalną grzałkę elektryczną. T-BLOCK jest bardziej rozbudowany i oprócz obsługi ogrzewania umożliwia również przygotowanie ciepłej wody użytkowej dzięki wbudowanemu zasobnikowi. Zastosowanie gotowego modułu pozwala także zaoszczędzić miejsce w kotłowni, uporządkować instalację i ułatwić późniejszy dostęp do podzespołów podczas przeglądów oraz serwisowania. Wybór między T-BOX a T-BLOCK powinien zależeć od układu instalacji, zapotrzebowania na ciepłą wodę oraz dostępnej przestrzeni.

Tak, ale istniejący zasobnik musi być odpowiednio przystosowany do współpracy z pompą ciepła. Najważniejsze znaczenie mają jego pojemność, stan techniczny oraz powierzchnia wężownicy, która przekazuje ciepło do wody. Wężownica powinna mieć odpowiednio dużą powierzchnię wymiany ciepła, ponieważ pompa ciepła pracuje przy niższej temperaturze zasilania niż tradycyjny kocioł. 

Zbyt mała wężownica może powodować: 

  • długi czas podgrzewania wody,
  • częste uruchamianie dodatkowego źródła ciepła,
  • spadek efektywności urządzenia,
  • trudności z osiągnięciem wymaganej temperatury ciepłej wody.

Przed podłączeniem instalator powinien sprawdzić pojemność i powierzchnię wężownicy, rozmieszczenie króćców, stan izolacji, możliwość montażu czujnika temperatury oraz zabezpieczenie zasobnika przed nadmiernym ciśnieniem.

Jeżeli parametry istniejącego zasobnika są niewystarczające, bardziej efektywnym rozwiązaniem może być jego wymiana na model przeznaczony do współpracy z pompą ciepła.

Tak, pompa ciepła może obsługiwać kilka obiegów, na przykład ogrzewanie podłogowe na parterze, grzejniki na piętrze oraz osobny obieg w garażu.

Każdy obieg może pracować z inną temperaturą i według własnego harmonogramu. Obiegi wymagające niższej temperatury zasilania wyposaża się zwykle w zawory mieszające, pompy obiegowe i odpowiednie czujniki.

Regulator HP Multi może sterować trzema obiegami grzewczymi:

  • jednym obiegiem bezpośrednim,
  • dwoma obiegami z zaworami mieszającymi.

Może również zarządzać przygotowaniem ciepłej wody użytkowej i pompą cyrkulacyjną. Liczbę obiegów, sposób ich połączenia oraz parametry pracy powinien dobrać instalator na podstawie projektu instalacji i zapotrzebowania budynku.

Tak. Pompy ciepła wykorzystujące czynnik R290 mogą osiągać wysoką temperaturę wody grzewczej, w zależności od modelu nawet około 70–75°C. Dzięki temu mogą współpracować zarówno z ogrzewaniem podłogowym, jak i odpowiednio dobraną instalacją grzejnikową. Jest to szczególnie przydatne podczas modernizacji starszych budynków. Należy jednak pamiętać, że im wyższa temperatura wody, tym zwykle niższa sprawność pompy i większe zużycie energii. Najbardziej ekonomiczna jest praca z możliwie najniższą temperaturą zasilania, która zapewnia komfort cieplny. Odpowiednią wartość powinien dobrać instalator, uwzględniając zapotrzebowanie budynku, wielkość grzejników i parametry konkretnej pompy.

Pompy ciepła nie należy szczelnie zabudowywać. Jednostka zewnętrzna potrzebuje swobodnego przepływu powietrza, aby prawidłowo pobierać energię z otoczenia. Zbyt ciasna osłona może powodować spadek sprawności, wzrost zużycia energii, częstsze odszranianie oraz nieprawidłową pracę urządzenia.

Można zastosować lekką osłonę, pod warunkiem że:

  • nie zasłania wlotu ani wylotu powietrza,
  • zachowuje odległości określone w instrukcji,
  • umożliwia odpływ skroplin i usuwanie śniegu,
  • zapewnia dostęp do przeglądów i napraw,
  • nie powoduje ponownego zasysania wydmuchiwanego powietrza,
  • nie zwiększa hałasu ani nie przenosi drgań.

W przypadku pompy na R290 osłona nie może utrudniać bezpiecznego rozpraszania propanu w razie ewentualnego wycieku. Należy również zachować wyznaczoną strefę ochronną, w której nie powinny znajdować się źródła zapłonu, otwory budynku ani zagłębienia terenu. Rodzaj i wymiary osłony należy skonsultować z instalatorem. Najbezpieczniej stosować rozwiązania przeznaczone do konkretnego modelu pompy ciepła. 

Przed rozpoczęciem sezonu grzewczego warto sprawdzić stan urządzenia i całej instalacji. Dzięki temu pompa będzie pracować sprawnie, bezpiecznie i ekonomicznie.

Najważniejsze czynności

  • Usuń liście, zabrudzenia i inne przeszkody z otoczenia jednostki zewnętrznej.
  • Sprawdź, czy wlot i wylot powietrza są drożne.
  • Skontroluj ciśnienie w instalacji grzewczej.
  • Sprawdź szczelność instalacji oraz stan izolacji przewodów zewnętrznych.
  • Upewnij się, że odpływ skroplin jest drożny i zabezpieczony przed zamarzaniem.
  • Sprawdź ustawienia krzywej grzewczej, harmonogramów i dodatkowego źródła ciepła.
  • Zweryfikuj działanie zabezpieczeń przeciwzamrożeniowych, szczególnie w pompie monoblokowej.
  • Sprawdź komunikaty i historię błędów na sterowniku.

Przed zimą zaleca się również wykonanie przeglądu technicznego. Serwisant powinien sprawdzić między innymi filtry, przepływ czynnika grzewczego, pompę obiegową, automatykę, czujniki, połączenia elektryczne i ogólne parametry pracy urządzenia.Nie należy samodzielnie otwierać obudowy ani ingerować w układ chłodniczy lub ustawienia serwisowe. Regularny przegląd, najlepiej wykonany przed sezonem grzewczym, ogranicza ryzyko awarii podczas mrozów.